Tabula Rasa

Van de mening van Richard Garriot, zet RT u in een futuristische MMO die vermoedelijk vindingrijkheid toevoegt waar andere spelen herhaling aanbieden. Het begon vermoedelijk met `die de lei schoon' van gokkenideeën afveegt, en in nieuwe ideeën werpt. Dat is wat de middelen van Tabula Rasa, na allen. In plaats daarvan, is het een spel dat rond elk overdreven idee met een paar binnen geworpen lekkernijen van innovatie wordt gebaseerd.

Eerste van deze lekkernijen is het systeem van de karakterverwezenlijking. Elke speler cre�ërt één karakter, en één slechts karakter. Zoals dat karakter groeit en kiest het weg is, cre�ërt u klonen `' bij de keerpunten, die u om van het draaiende punt, eerder toen volledig van bij het begin toestaan terug te komen en te beginnen. Het werkt zeer goed, en ik vond het nuttig ongelooflijk.

Een zeer V.N.-nuttige lekkernij, echter, is het gebruikersinterface. Aangezien de ontwerpers van een lege lei `' werkten zij blijkbaar realiseerden niet dat het gebruikersinterface MMO in tijd is geraffineerd. In plaats daarvan, leidden zij tot een radiaal volledig toegankelijk menu door de muis. Het goed, in theorie, maar wanneer het menu open is, het menu zijn het enige ding u kunt interactie aangaan met. Don’t try attacking, don’t try turning around or changing direction - it won’t let you. This means in the middle of battle you shouldn’t access the menu to use an item or to level up. Again, the blank slate has forgotten that people do these things all the time.

Graphically, the game is quite pretty. And while every character looks quite identical, you’ll find the world itself to be quite well detailed and the ’spells’ to be impressive. But graphics only go so far, and the one place the game did not start from a ‘blank slate’ is the gameplay. Filled with fetch quests and kill quests, you’ll find yourself having flashbacks of World of Warcraft, DAOC, and any other game that has a brutal level grind. And here is where innovation would have made the largest difference - rather then simply putting a new coat of paint on the overused MMO formula, they could have started from ‘Tabula Rasa’ and given us something worthy of the title.

Lord of The Rings Online: Shadows of Angmar

Turbine’s Lord of The Rings Online: Shadows of Angmar is slated for release at the end of April, but we’ve been given a sneak peak of the beta with the help of a few sneaky hobbits. So kick off your shoes (Wait…hobbits need no shoes!), fetch a pipe, and join us as we wander through the shire and beyond. Read more

Command & Conquer 3

I love Tiberium. I love the way it faintly glows in the dark, the way it powers my GDI reactors, and the way it slowly kills me when I hold it close. I love Tiberium so much that when EA announced an addition to the Command & Conquer franchise, I opted to sell my sister on the black market to reserve the funds. I’m sure she’s in a nice place now, relaxing under a palm tree on some tropical island. Read more

Supreme Commander

One of my favorite RTSs is Total Annihilation. Why? It broke all the rules. Really high unit limits ensured maximum mayhem during gameplay; the only limitation was your hardware being able to handle all the destruction. There wasn’t much resource management to speak of other than making sure you have enough energy and metal to build units. The variety of units at your disposal was enormous; robots, tanks, aircraft, ships, artillery, and nuclear weapons. Most importantly, it embraced the gaming community by providing tools that allowed literally thousands of third-party units to be created. Read more