Vesting 2 van het team

Ik heb een eenvoudige opdracht.  Spring uit het venster zonder schot, land te krijgen zonder een been te breken.  Nadat die I onder de vijandelijke brug moet zwemmen en mijn weg vinden in het rioolsysteem dat van hun basis morst.  Tot slot nadat ik ervoor heb gezorgd is de kelderverdieping duidelijk van mensen die me willen doden, heb ik aan opstellingswinkel nodig met defensie, een automaat en, het belangrijkst, een teleporter.  Als allen goed gaat zou ik met dit in ongeveer 30 seconden moeten worden gedaan, en de vuile basis Blu zal met mijn landgenoten storten.

Vesting 2 van het team schepen als integraal deel van de Klep Oranje Doos, en ik kan dat veilig zeggen TF2 is de prijs van alleen toelating waard.  Ik zou zelfs om te gaan besluiten dat sommigen van u het nooit voorbij zullen maken TF2, aangezien ik het weet greep het me meer dan twee weken alvorens ik ongeveer definitief mijn hoofd schudde en bekeek wat anders in `wasDoos.  TF2 is goed dat, en als u op team-gebaseerde shooter zocht om u weg te spenen BF2142 dit is uw kaartje.

Het nemen van alles gamer liefdes een FPS en het graven van het boring in-tussen materiaal, TF2 is multi-player gaming distilled into the purist form possible.  Throwing game types out the door, Valve stuck to the tried and true “capture and hold” game play mechanics that made the original Team Fortress an overnight success.  Players pick a side, pick a class and jump straight into capturing and defending points.  It’s a simple formula that works.

The class-based system seems to be fairly balanced.  Heavy hitting classes are less agile than their lighter brethren, and the special classes such as medics and engineers can easily turn the tide of a tug of war match.  Like many class-based titles, Team Fortress 2 provides players with a number of different playing styles to suit individual taste.  You can sneak around as a spy or zerg-rush as a scout.  Pyros, demos and heavys all pack a serious punch, and snipers can head-shot players from across the map.  Regardless of which class you select, the developers have gone to extra length to make abilities and weapons very intuitive.

Like many of the games based on Valve’s Half Life 2 engine, TF2 scales very well.  I had no problem playing the game on any of the test machines in our lab, and I was extremely pleased by the 200+ FPS I achieved on our SLI test-bed.  With a little anti-aliasing and motion blurs, the cartoonish graphics (think Incredibles) of TF2 come off as a tasty chunk of high-polished eye candy.  

Team Fortress 2’s blend of fast paced, class-based action is a shining slice of the Orange Box, and I would have happily paid full price just to play it.  Couple that with the solid gameplay of HL:E2 and the stellar, if not short, performance by Portal, and you have a collection that belongs in any gamer’s library.  I play UT3 as well, but it hasn’t stopped me from coming back to Team Fortress 2.  If you’ve got a fairly recent PC with a real video card, do yourself a favor and Steam (or buy retail, caveman) a copy of The Orange Box.  I look forward to sappin’ your dispenser!