Op regen-Gladde Precepice van Duisternis

Als u een ventilator van Stuiver Arcade bent (en wie niet? is) u zult dit spel geen kwestie kopen wat ik over het zeg, zodat zal ik dit kort en aan het punt houden: Op regen-Gladde Precipice van Duisternis is well-spent $20. Het speelt als een soort mengsel tussen de Veelbetekenende avonturenspelen en minder aanmatigend Final Fantasy spel met karakters die niet groot-haired, androgeen, en pouty zijn. Het gebruikersinterface kan beetje klap-of-juffrouw zijn maar het spel maakt het door het zijn goed uiterst vergevend.

Het perceel opent met het huis dat van de voorvechter door een gigantische robot wordt vernietigd het waarvan doel in het leven fruit seksueel lastig te vallen is. U geeft jacht, en ontmoet spoedig een groot aantal kleinere robots (houd sommige sinaasappelen handig om hen af te leiden!), mimes, hobos, en andere geassorteerde vijanden. U zult ook een vennoot van het veranderen-egos van de scheppers van Stuiver Arcade, Tycho en Gabe worden. Met wat hulp van het meisje-genie van Tycho nicht, Anne-Claire, zult u uw wapens bevorderen, zult aanwijzingen, zult vinden en nieuwe gebieden waarin om vooruit aan het licht brengen te gaan en zult afstraffingen uitgeven.

Het is een kort spel, maar in dit geval denk ik die een ondeugd, en niet een deugd ben. The writing, riddled with in-jokes, is merely serviceable, but the art direction and animation are superb. At its best, On the Rain-Slick Precipice of Darkness comes close to giving you the feeling of being in a Penny Arcade comic strip. God help us all.